Cohousing

Onze eigen Johan doet bij zich thuis aan cohousing. Hij splitste zijn eigen woning op waardoor hij deze kon gaan verhuren. Het idee kwam van de babysit, Kim, die na de verbouwingswerken vroeg of ze in het "oude" gedeelte mocht komen wonen.

Hij kreeg de kans om een oud hoevegebouw te kopen. Samen met zijn gezin verhuisden ze naar de hoeve. Door verbouwingen te doen werd het gebouw een mooi project en werd het tijdens de opwarderingswerken al opgesplitst in 2 delen. Hierdoor konden zij tijdens de renovatiewerken in de hoeve blijven wonen. Nadat de volledige hoeve een opknapbeurt gekregen had, waren er dus twee apparte woningen ter beschikking. Het gebouw staat in woongebied met landelijk karakter. Daardoor is er geen wettelijk kader voor een opsplitsing in twee apparte woonentiteiten en is cohousing niet toegestaan. Voor zorgwonen is er wel een wettelijk kader. De WIN-WIN situatie was gemaakt. Johan en Adinda hebben een gehandicapte zoon. Het was geruststellende te weten dat er een extra persoon was op wie ze konden rekenen als er iets gebeurde. De afspraken over de hal, het gezamenlijk gebruik en onderhoud van de tuin, de gedeelde kelder, de wasmachine, ... waren snel gemaakt. Als de Kim verhuisde kwam Kevin, dat werd nog gezelliger. Die kwam regelmatig mee aan tafel eten of ging mee fietsen/lopen met Lander en het gezin. Ook Kevin verhuisde na een paar jaar en ging bij zijn vriendin wonen. Nu woont er een koppel dat terug iets meer op zichzelf is en bijspringt als het nodig is. Een voordeel is deze keer dat ze een hond hebben. Opnieuw een leuke ervaring voor de kinderen (en Johan is blij dat hij niet voor de hond hoeft te zorgen). Zorgwonen, cohousing is verruimend en biedt veel mogelijkheden.